Eerbeek en de Veluwe

Het beeksysteem van de Eerbeekse Beek is een van de grootste en indrukwekkendste droogdalen op de Veluwe. Droogdalen ontstonden in de laatste ijstijd in de stuwwallen. Doordat de ondergrond permanent bevroren was, kon smeltwater niet de bodem indringen en moest oppervlakkig afstromen. Daarbij nam het materiaal mee naar beneden. Aande voet van het droogdalsysteem werd dit in een grote waaier afgezet.

 

Hierop ligt nu het dorp Eerbeek. Dat hier een waaier van materiaal ligt die hoger ligt dan de omgeving is goed te zien aan het Apeldoorns Kanaal. Dit loopt grotendeels onderlangs de Oost-Veluwse stuwwal, maar bij Eerbeek maakt hij een brede bocht om de puinwaaier. In dit droogdalsysteem ontspringt de Eerbeekse Beek. Doordat het afwateringsgebied zo groot is (35 vierkante kilometer) voert de beekveel water. Vroeger kon dit zuivere water goed gebruikt worden. Er heeft langs de beek een groot aantal watermolens gestaan, waarvan De Korenmolen de enige overgebleven is. Bij Huis te Eerbeek is dit water waarschijnlijk voor bevloeiing gebruikt, als bemesting en tegen ongedierte in de bodem.